gedichten

 

Leven


Waar het ook heen gaat,

het moet ergens heen.

Zonder beweging is er geen

vreugde, geen liefde, geen rouw, geen verdriet,

was er geen Judas, die Jezus verried.


Het leven is heerlijk,

het leven is mooi.

Het leven vindt mij een aantrek'lijke prooi.


Schoenen uit


Bij de geur van mijn voeten,

voegt zich onmiddellijk de eerste herinnering

aan een heilig soort moeten:

een begin zonder bezinning;


De puurheid van een bestaan,

onmiddellijk ontdaan van de vrijheid, zoals

de ontdekking van verwondering en blijheid.


Het streven is gebleven,

de neus in de wind

            in de hoop dat het ik, het ik ooit weer vindt.


De vreugde zal winnen.

De droefheid – geknecht -

bidt, dat de twijfel geen windeieren legt.


Dan.... blijft alleen nog

                        de zoete geur van mijn voeten.

Ik stap in mijn, al veel te lang, wachtende bed


Als ik in slaap val,

                       speelt de vreugde een spel met mijn lippen.

'K heb nog net op tijd de wekker gezet.

volgende paginagedichten_2.html